Tarih: 13.04.1992
Yer: İskenderun
Olayı Yaşayan: Fevziye Gürdal

Aynı mahallede yaşadığımız Fevziye teyzenin sabah 07:00'de bahçemizde oturduğunu görünce çok şaşırmıştım...
Pencereyi açtığımda o da beni gördü. Yüzünde inanılmaz bir korku ifadesi vardı. Eliyle aşağıya inmemi işaret ederken, yüzündeki ifade adeta yalvarır gibiydi. Hemen giyinip bahçeye indim. Bir şeyler içip kendisine gelmesi için ısrar ettiysem de Fevziye teyzeyi razı edemedim. Hemen konuya girmek istiyordu...
- Bana yardım et kızım! Aklımı kaçırmak istemiyorum....
Durumun oldukça ciddi olduğunu anlamıştım. Derhal olanları anlatmasını istedim....
- 1 aydır her gece aynı rüyayı görüyorum. Gökyüzü ikiye ayrılıyor. Bizim bey gökyüzüne doğru uçuyor ama benim yüzüme bakamıyor. Çok utanıyor ve hep şu cümleyi tekrarlıyor:
" Beni affet Fevziye..... Bir hataydı.... Ben bu beladan kurtulamadım.... Sen doğru olanı yap."
Bu sabaha karşı da aynı rüyayla uyandım. Yüreğim yanıyor. Bizim beye bir şey olacak. Berrin kızım sen böyle şeylerin araştırmasını yapıyorsun, ne olur yardım et .... Nedir bu gördüklerim ?
Durum gerçekten de çok ciddiydi... Biraz düşündüm... Bu rüyaların bir aydır devam etmesi "haberci rüya" olma ihtimalini kuvvetlendiriyordu. Ve maalesef kötü bir şekilde sonuçlanacak bir olayı haber veriyordu. Ama nasıl hazırlamalıydım bu yaşlı ve bitkin hanımı, bu kötü habere.... Aklıma gelen ve en az yaralayabileceğim açıklama, işlerinin bozulacağı oldu.
"İşleriniz biraz bozulacak ama siz eşinize destek olup yeniden her şeyi toplayacaksınız" dedim.
Kahvelerimiz bittiğinde Fevziye Teyze ayrılmak için izin istedi. "İnşallah senin dediğin gibi olur ama benim içimde daha kötü duygular var kızım" diyerek yanımdan ayrıldı.
Bu olaydan sonra Fevziye Teyzeyle karşılaşmamak için büyük çaba harcadım. Çok gariptir ki, rüyalardan bende etkilenmiştim. Fevziye Teyzenin ve eşinin başına kötü bir şey gelmemesi için sürekli dua ediyordum...
Ne yazık ki Fevziye teyzenin eşi Hakkı Bey, 15 gün sonra aniden vefat etti.
Hakkı Bey o sabah çoraplarını giymek için oturduğu koltuktan bir daha kalkamadı. Kalp krizi geçirerek aramızdan ayrılmıştı.
Bir ay boyunca Fevziye Teyzeyi yalnız bırakmamaya çalıştım. Her yalnız kalışımızda ise:
" Rüyamdakilerden eksik kısımlar var. Daha bitmedi kızım" diyerek acı çekiyordu.
Beklenen olay Hakkı Bey'in 50 mevlidinde yaşandı...
İstanbul'dan yanında 12 yaşlarında bir erkek çocukla gelen orta yaşlı kadının anlattıkları eksik kalan zincirin halkalarını tamamlıyordu:
- Hakkı Bey ile 13 yıl önce tanıştım. mal almak için İstanbul'a gelmişti. Gece çalıştığım pavyona geldi. O gece saatlerce konuştuk. Farklı bir yakınlaşmaydı. Bu bir iki ay devam eden arkadaşlıktan sonra Hakkı Bey beni işten çıkartarak ev açtı. bir yıl sonra oğlum doğdu. Oğlumuzun doğumundan 5-6 ay sonra ise Hakkı Bey bunun bir hata olduğunu söyleyerek bu ilişkiyi bitirdi. Ama her ay bana ve oğlumuza yüklü miktarda para göndermekten hiç vazgeçmedi. Bu çocuk Hakkı Bey'in öz oğludur. Ben o hayata dönmek zorundayım. Bu çocuğa artık bakamam. Onu siz daha iyi yetiştirirsiniz...
Bu sözlerden sonra yaşlı gözlerle, çocuğu bırakarak yanımızdan ayrıldı.
Evet, sevgili okuyucular... Hakkı amcanın da defalarca rüyada söylediği gibi, Fevziye teyze bütün acısını kalbine gömerek çocuğu evladı olarak kabul etti ve rüyada kendisine söylenen doğruyu yerine getirdi....