Tarih: 18.09.1989
Yer: İstanbul
Olayı Yaşayan: Selim Aytaç

" Ölüm ötesi ve rüyalar... Bunlar benim için gerçeğin ta kendisi...."
Bu sözlerle başından geçenleri anlatmaya başlayan Selim Bey on yıl önce kendisinin kullandığı arabayla ağır bir kaza geçirmiş ve eşini kaybetmişti.
Bundan sonrasını kendi ağzından dinliyoruz...:
- Enerjik, yaşam dolu; canımdan çok sevdiğim eşim kollarımın arasında ölmüştü. Ölümü izleyen aylar boyunca acının ve isyanın tepkisi beynimde yıkıcı bir karabasan gibiydi. Asla dünya iyisi eşimin kaybını kabullenemiyordum.
Neden Biz ?
Uzmanlar tarafından kabul etme seansları da düşüncelerimi değiştirememişti. Hızla düşüşe geçmiştim, iş hayatım ve sosyal hayatımı kaybetmek üzereydim. Artık dayanacak gücüm kalmamıştı. O gece Allah'a beni de eşimin yanına alması için yalvardım. Bu düşüncelerle uyuya kalmışım.... Rüyamda eşimi gördüm. Çok sıkıntılıydı.
- Selim ölmeme izin ver, buradaki yaşamıma başlayabilmek için bana ilettiğin acıdan kurtulman lazım. Bana dualarınla yardımcı olmalısın. Oysa sen acılarını bana ileterek benim buradaki yolumu engelliyorsun.
Eşimin benle konuşması dünyadaki gibi değildi. Konuşmuyordu ama ben söylediklerini arılayabiliyordum. Garip bir anlaşma şekliydi. Onu çok merak ettiğimi düşündüğümde, cevap yine düşünce yoluyla geldi.
" Bunu senin bundan sonraki hayatının yoluna girmesi için yapıyorum. Buradaki yaşantıyı sana göstermeliyim. Benimle gel " dedi
Ve daha sonra yürümeye başladı. O anda eşimin arkasındaki boşluk ya da büyük duvar açıldı. Boşlukta parıldayan altın renkli büyük bir enerji küresine doğru süzülmeye başladık. Kürenin içine geçtiğimizde tıpkı bu dünyada olduğu gibi bir ortamla karşı karşıya geldik. Bir tek fark vardı. Buradaki insanların ya da varlıkların bedenlerinde birbirinden farklı ışıklar ve renkler vardı. Bu da o varlığın yükseklik derecesini anlatıyordu. Bütün bu bilgiler ise sanki beynime hızla akıyordu. Her varlığın dünyada ihtiyacı olan yaşam deneyimini yaşamsı şarttı. Büyük merdivenlerden onlarca insanın büyük bir ovaya indiğini gördüm. Her yaşta, her cinsteki bu insanların dünya yaşamlarını izlemek için gelen ölmüş kişiler olduğunu algıladım. Ben, eşimle birlikte bu merdivenlerden aşağıya inemeyeceğimi de anladım.Bu alanın dünyada yaptığımız her şeyin gösterildiği "eylem alanı" olduğu yine bana düşünce yoluyla aktarıldı. Eşimin o merdivenlerden inebilmesi için benim onun enerjisinden ayrılmam gerekiyordu.
Orada bulunduğum süre içinde bana anlatılmak istenen en önemli şey ise;
" Ölümün doğumdan farklı bir şey olmadığıydı." Sanki dünyada doğmak bu âlemden ayrılmak, dünyada ölmek ise bu âlemde doğmaktı.....
Ayrıca fark ettiğim bir başka husus da, bu işlemin başka bedenlerde tekrar tekrar devam edeceğiydi...
Eşimle vedalaşma zamanımın geldiğini anlamıştım.... İki yıldır onun gitmesi gereken yoluna engel olmuştum. Eşime doğru döndüğümde onun vücudunda da yavaş yavaş oluşan parlaklığı görmeye başladım. tıpkı evlendiğimiz günkü gibi genç ve güzel olduğunu da fark ettim. Eşim bana doğru yaklaşırken, ikimizin arasında iki görüntü belirdi.
Görüntünün ilki, yıllardır evimizin salonunu süsleyen uzun yapraklı yeşil süs bitkisiydi. Bitkinin saksına elini sokan eşim, elini çektiğinde aynı bitkinin yanında beyaz yapraklı 4-5 cm büyüklüğünde minicik bir fidan belirdi, ikinci görüntü ise şimdiki ikinci eşimin görüntüsüydü!
Selim Bey sabah uyanınca görmüş olduğu bu rüyadan çok etkilenmiş ve eşiyle ilgili üzüntü dolu düşüncelerini terk etmesi gerektiğini anlamıştı. aradan kısa bir süre sonra evde ilginç bir şey oldu....
Salondaki yeşil yapraklı bitkilerinin yanından beyaz yapraklı bir fidan belirdi.....! Aynen rüyasında gördüğü gibi....
- 8 yıldır her salona girişimde aynı saksıda beyaz yapraklı çiçeğe bakarak, o eylem vadisine dönüşüm için ne kadar sürem kaldı diye düşünürüm. Ölümün yenir başlangıç olduğunu bildiğim için huzurlu bir bekleyiş içindeyim....