Eksik Olan - Edebiyat, Netlog, Satranç, Youtube, Futbol, Eğlence, Komedi, Siyaset, Şiir, Hikaye, Dil ve Anlatım, Türkçe, Şiirler, Yazar, Şair, Şairler, Makaleler, Türk Edebiyatı, Öğretmen, Öğrenci, vBulletin Temaları, Joomla, Hack

**mmmr07** · 02-02-2008, 11:16 PM

Eksik Olan

Eski bir yün fabrikasında, kullanılmış yünleri didiklemekle geçiyordu zamanı. Aslında onun didikledikleri yün parçaları değil de hayatının her bir anıydı, soluk aldığı her saniye ve lanet ettiği her bir doğuş. Her sabah yatağından kalkınca maskesini takardı: soğuk, bezgin, umutsuz… Oysa birçok umudu vardı, birçok inandığı. Her birini evde bırakırdı sabah kalktığında. Kim bilir belki de korkardı bunları da bir gün elinden alacak diye. Onun alamayacağı yerlere saklardı sadece kendisinin olmasını istediği şeyleri. Her bir imgeyi, simgelerdi dolabının rafına kaybolmasın diye. Her şeyi, insanların fark etmelerine fırsat bile tanımadan içine çeken dipsiz bir kuyuydu zaman. Kimi zaman pınar başında su içen bir ceylan kadar büyüleyici, kimi zamansa bir gece ansızın ortaya çıkan bir ayaz kadar keskin…
Bir gün eve döndüğünde bir yarısının eksik olduğunu fark etti. Bir yanı yoktu… Önce telaşlanmadı. Dolabın ikinci rafına kilitlemiş olabileceğini düşündü; çünkü burada bir zamanlar kullandığı duygularını, arzularını, sevdalarını, şuh kahkahalarını saklardı. Sakin bir şekilde dolabın ikinci rafını açtı ve birden beyninden vurulmuşa döndü; çünkü öbür yarısı rafta yoktu. İşte şimdi telaşlanmanın sırası gelmişti. Eğilerek dördüncü rafı açtı ve telaşlanması için gereken hislerini üzerine geçirdi. Nerede bulabilirdi ki diğer yarısını? Nereye gitmiş olabilirdi? Daha fazla sorgulamasını sağlayacak hislerini almak için üçüncü rafa yöneldi; ama ne tuhaf ki bu rafı açan anahtar da yoktu. Bu rafta zamandan büyük bir özenle sakladığı geçmişi vardı. Şimdi geçmişine ne zaman ne de kendisi ulaşabiliyordu. Belli ki diğer yarısı geçmişinin anahtarını da yanına alarak terk etmişti onu. Fabrikaya ulaştığında, didiklediği yünler arasında bu düşünceler dolaşıyor ve her birini fark etmeyerek bir yün parçası gibi didikliyordu. Didikledikçe yapması gerekenleri hatırlıyordu.
Yavaşça yerinden kalktı, kafasını kaldırdı ve saate baktı. Evet, zamanı gelmişti. Usulca önlüğünü masaya bırakarak koşar adım, düşünce ve hisleri eşliğinde yola çıktı; zamandan geçmişini ve diğer yarısını almak üzere. O günden beri zaman kaçtı, o kovaladı. Yakaladı mı bilinmez; ancak kaybettiği yarısını bulma umudunu hiç yitirmedi.

02-02-2008, 11:16 PM	#1 (permalink)
mmmr07 Üyelik tarihi: Jan 2008 Nerden: AfriKâ xD Mesajlar: 245 Tecrübe Puanı: 10	Eksik Olan Eksik Olan Eski bir yün fabrikasında, kullanılmış yünleri didiklemekle geçiyordu zamanı. Aslında onun didikledikleri yün parçaları değil de hayatının her bir anıydı, soluk aldığı her saniye ve lanet ettiği her bir doğuş. Her sabah yatağından kalkınca maskesini takardı: soğuk, bezgin, umutsuz… Oysa birçok umudu vardı, birçok inandığı. Her birini evde bırakırdı sabah kalktığında. Kim bilir belki de korkardı bunları da bir gün elinden alacak diye. Onun alamayacağı yerlere saklardı sadece kendisinin olmasını istediği şeyleri. Her bir imgeyi, simgelerdi dolabının rafına kaybolmasın diye. Her şeyi, insanların fark etmelerine fırsat bile tanımadan içine çeken dipsiz bir kuyuydu zaman. Kimi zaman pınar başında su içen bir ceylan kadar büyüleyici, kimi zamansa bir gece ansızın ortaya çıkan bir ayaz kadar keskin… Bir gün eve döndüğünde bir yarısının eksik olduğunu fark etti. Bir yanı yoktu… Önce telaşlanmadı. Dolabın ikinci rafına kilitlemiş olabileceğini düşündü; çünkü burada bir zamanlar kullandığı duygularını, arzularını, sevdalarını, şuh kahkahalarını saklardı. Sakin bir şekilde dolabın ikinci rafını açtı ve birden beyninden vurulmuşa döndü; çünkü öbür yarısı rafta yoktu. İşte şimdi telaşlanmanın sırası gelmişti. Eğilerek dördüncü rafı açtı ve telaşlanması için gereken hislerini üzerine geçirdi. Nerede bulabilirdi ki diğer yarısını? Nereye gitmiş olabilirdi? Daha fazla sorgulamasını sağlayacak hislerini almak için üçüncü rafa yöneldi; ama ne tuhaf ki bu rafı açan anahtar da yoktu. Bu rafta zamandan büyük bir özenle sakladığı geçmişi vardı. Şimdi geçmişine ne zaman ne de kendisi ulaşabiliyordu. Belli ki diğer yarısı geçmişinin anahtarını da yanına alarak terk etmişti onu. Fabrikaya ulaştığında, didiklediği yünler arasında bu düşünceler dolaşıyor ve her birini fark etmeyerek bir yün parçası gibi didikliyordu. Didikledikçe yapması gerekenleri hatırlıyordu. Yavaşça yerinden kalktı, kafasını kaldırdı ve saate baktı. Evet, zamanı gelmişti. Usulca önlüğünü masaya bırakarak koşar adım, düşünce ve hisleri eşliğinde yola çıktı; zamandan geçmişini ve diğer yarısını almak üzere. O günden beri zaman kaçtı, o kovaladı. Yakaladı mı bilinmez; ancak kaybettiği yarısını bulma umudunu hiç yitirmedi. __________________ O benim için baldı.. Hersey aslında eskide mi kaldı? Herkes oyle sandı.. Aslında herşey içimde saklı.. 16 senelik benlik.. Kalbim çalışmaz ki artık bitik..Yazdıgım sozler yaramaz oldu silindi artık okunmaz silik silik! ßu da gelir gecer sananlar.. Soyleyecklerim var.. O benim icin vazgecilmez bir yar.. Yeri gelir o da anlar.. Yagdı kalbime kar.. Herkes bana onu sorar.. En cok hatırlanmamak bana koyar! Yaslar gozlerden akmaya baslar.. Sarkar yanaklardan damlalar.. Timsah sanan var.. uCH-m uzulmeye baslar.. ßu lyriclere de artık hüzün sarar... ßen kacaar!!! *info : mmmr_07@hotmail.com*

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş arama yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç