Onlar - Edebiyat, Netlog, Satranç, Youtube, Futbol, Eğlence, Komedi, Siyaset, Şiir, Hikaye, Dil ve Anlatım, Türkçe, Şiirler, Yazar, Şair, Şairler, Makaleler, Türk Edebiyatı, Öğretmen, Öğrenci, vBulletin Temaları, Joomla, Hack

**mmmr07** · 02-02-2008, 11:37 PM

Onlar

Çocukluğum bir bahçe içinde,beni sürekli izleyen gözlerin esareti altında ve yine bu esaretin aynı zamanda korunuyor olmak anlamına geldiğini bilerek geçti.Yatağa erkenden,fırçalanmış dişler,temiz pijamalarla cici bir ambalaj gibi tıkılmam,nihayetinde bazı arkadaşların hayatıma girmesine vesile oldu.Bu arkadaşların bir takım doğaüstü güçleri vardı ve yaptıkları türlü türlü sihirler,maskaralılar beni hem eğlendiriyor, hem şaşırtıyor,hem de onlar gibi olma isteği uyandırıyordu bende.Bunu onlarada anlatmış ve,``sizin gibi olmak istiyorum!`` demiştim..Birbirlerine bakıp gözlerini kırpıştırmışlar ,birbirlerinin kulağına birşeyler fısıldamış ve sonunda,``tamam! ama bunun geri dönüşü yok ve şunu da bilki bizde bir zamanlar senin gibiydik!.Ve kendi isteğimizle böyle olduk...`` dediler.Çok şaşırmış,aynı zamanda da çok sevinmiştim.Demek onlarda daha önce benim gibiydiler.``Peki ne yapmam gerekiyor şimdi!!??...hadi artık sizin gibi olayım..hemen şimdi..``demiştim.Yine kendi aralarında bir süre konuştular ve sonra dikkatle beni incelemeye başladılar.Yatağımın üzerine çıkıp,dişlerimi,burnumu,kulaklarımı,tırnaklarımı izlediler birsüre.Sonra odanın bir ucuna gidip oradan bana bakmaya başladılar.Bakışları donuktu ve bana sanki çok değişmişler gibi gelmişti.``Hazır mısın?`` dedi içlerinden biri,``evet hazırım!``Elllerini çırpmaya ve tuhaf bir dilde şarkı gibi birşey söylemeye başladılar.Daha ilk anda kendimde bir değişme,fiziksel bir değişme görmüş ve nedense hiç korkmamıştım.Ellerim iyice küçülmüştü ve hemen ardından,kafam,bacaklarım kısaca bütün vücudum ufacık bir hale gelmişti.Öyle ki,artık odaya giren biri ne kadar dikkatli bakarsa baksın beni göremezdi...
Şimdi o kadar küçüğüm ki,beni yine görmüyorlar.Aslında bu pek önemli değil.Değil,çünkü buna yapılabilecek birşey yok.Hem fark edilmek çok tehlikeli bir durumdur.Eğer beni biraz tanıyorsan sorun değil.Ama beni çok yakından tanıyorsan bu durumda ben artık bir kuklayım demektir bu.Yarım bir bağ yerine kopmuş bir bağ,kopmuş bir bağ yerine ise hiç gerçekleşmemiş bir bağ yeğdir benim için.Ama hayat ve onu yaşama biçimlerinin son kertede insanı ezip geçtiği bir gerçektir.Ezilip geçilmemek mümkün değildir.Yinede bir yol ararsın,toprağı kazarsın,duvarı delersin,kanseri yenersin ve hatta ölüme bile tahammül edebilirsin...Ancak,bu, deney faresinin kafesi içindeki düzenekte koşup durmasından başka birşey değildir.İnsan zavallı ve aşşağılayıcı bir yokoluşa yazgılıdır...

02-02-2008, 11:37 PM	#1 (permalink)
mmmr07 Üyelik tarihi: Jan 2008 Nerden: AfriKâ xD Mesajlar: 245 Tecrübe Puanı: 10	Onlar Onlar Çocukluğum bir bahçe içinde,beni sürekli izleyen gözlerin esareti altında ve yine bu esaretin aynı zamanda korunuyor olmak anlamına geldiğini bilerek geçti.Yatağa erkenden,fırçalanmış dişler,temiz pijamalarla cici bir ambalaj gibi tıkılmam,nihayetinde bazı arkadaşların hayatıma girmesine vesile oldu.Bu arkadaşların bir takım doğaüstü güçleri vardı ve yaptıkları türlü türlü sihirler,maskaralılar beni hem eğlendiriyor, hem şaşırtıyor,hem de onlar gibi olma isteği uyandırıyordu bende.Bunu onlarada anlatmış ve,``sizin gibi olmak istiyorum!`` demiştim..Birbirlerine bakıp gözlerini kırpıştırmışlar ,birbirlerinin kulağına birşeyler fısıldamış ve sonunda,``tamam! ama bunun geri dönüşü yok ve şunu da bilki bizde bir zamanlar senin gibiydik!.Ve kendi isteğimizle böyle olduk...`` dediler.Çok şaşırmış,aynı zamanda da çok sevinmiştim.Demek onlarda daha önce benim gibiydiler.``Peki ne yapmam gerekiyor şimdi!!??...hadi artık sizin gibi olayım..hemen şimdi..``demiştim.Yine kendi aralarında bir süre konuştular ve sonra dikkatle beni incelemeye başladılar.Yatağımın üzerine çıkıp,dişlerimi,burnumu,kulaklarımı,tırnaklarımı izlediler birsüre.Sonra odanın bir ucuna gidip oradan bana bakmaya başladılar.Bakışları donuktu ve bana sanki çok değişmişler gibi gelmişti.``Hazır mısın?`` dedi içlerinden biri,``evet hazırım!``Elllerini çırpmaya ve tuhaf bir dilde şarkı gibi birşey söylemeye başladılar.Daha ilk anda kendimde bir değişme,fiziksel bir değişme görmüş ve nedense hiç korkmamıştım.Ellerim iyice küçülmüştü ve hemen ardından,kafam,bacaklarım kısaca bütün vücudum ufacık bir hale gelmişti.Öyle ki,artık odaya giren biri ne kadar dikkatli bakarsa baksın beni göremezdi... Şimdi o kadar küçüğüm ki,beni yine görmüyorlar.Aslında bu pek önemli değil.Değil,çünkü buna yapılabilecek birşey yok.Hem fark edilmek çok tehlikeli bir durumdur.Eğer beni biraz tanıyorsan sorun değil.Ama beni çok yakından tanıyorsan bu durumda ben artık bir kuklayım demektir bu.Yarım bir bağ yerine kopmuş bir bağ,kopmuş bir bağ yerine ise hiç gerçekleşmemiş bir bağ yeğdir benim için.Ama hayat ve onu yaşama biçimlerinin son kertede insanı ezip geçtiği bir gerçektir.Ezilip geçilmemek mümkün değildir.Yinede bir yol ararsın,toprağı kazarsın,duvarı delersin,kanseri yenersin ve hatta ölüme bile tahammül edebilirsin...Ancak,bu, deney faresinin kafesi içindeki düzenekte koşup durmasından başka birşey değildir.İnsan zavallı ve aşşağılayıcı bir yokoluşa yazgılıdır... __________________ O benim için baldı.. Hersey aslında eskide mi kaldı? Herkes oyle sandı.. Aslında herşey içimde saklı.. 16 senelik benlik.. Kalbim çalışmaz ki artık bitik..Yazdıgım sozler yaramaz oldu silindi artık okunmaz silik silik! ßu da gelir gecer sananlar.. Soyleyecklerim var.. O benim icin vazgecilmez bir yar.. Yeri gelir o da anlar.. Yagdı kalbime kar.. Herkes bana onu sorar.. En cok hatırlanmamak bana koyar! Yaslar gozlerden akmaya baslar.. Sarkar yanaklardan damlalar.. Timsah sanan var.. uCH-m uzulmeye baslar.. ßu lyriclere de artık hüzün sarar... ßen kacaar!!! *info : mmmr_07@hotmail.com*

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş arama yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç