Anima Sola - Edebiyat, Netlog, Satranç, Youtube, Futbol, Eğlence, Komedi, Siyaset, Şiir, Hikaye, Dil ve Anlatım, Türkçe, Şiirler, Yazar, Şair, Şairler, Makaleler, Türk Edebiyatı, Öğretmen, Öğrenci, vBulletin Temaları, Joomla, Hack

**mmmr07** · 02-03-2008, 12:03 AM

Anima Sola

Bunu nasıl anlatacağımı bilemiyorum ama ben çok hastayım.Bu hastalık belki tedavi edilebilir ancak bu tedavi ben de kalıcı hasarlar doğurabilirmiş.Benim hastalığım iki günde bir kendimi alevler arasında görmem.Bu heryerde olabiliyor.Evde,dışarıda ama en kötüsü dışarıda olması.Önce ayaklarımda bir ateş çıkıyor ve bu ateş kısa bir süre sonra bütün vücudumu kaplıyor.Bazen delireceğimi hissediyorum ama yinede son zamanlarda bu ateşe alıştım.Beni bir yatağa bağladılar bir gün ve başımda çeşitli dualar okudular.Bütün duaları duyuyor ama yinede hiçbir tepki vermiyordum.Kendimi dev bir oda içinde hayal ediyorum.Duvarda gölgeler kımıldıyor ve bana yaklaştıkça büyüyorlar.Benden korkuyorlar ama buna gerek yok.Dua eden kadınlardan biri gözlerimin içine bakıyor büyük bir korkuyla.Ateşi görüyor.Belki diğerleride görüyor ama onlar biraz daha cesur olmalılar.
Kanatlarım çıkıyor.Sırtımda yırtılan bir bölgeden kokular yayılıyor etrafa.Az önce korkan kadın daha fazla dayanamıyor ve odadan çıkıp gidiyor.Sonra bedenim yükseliyor ve tavana değince ateş alıyor heryer.Bir değiş tokuş bu.Kadınlar sabırla dua ediyor ama görünürde olağandışı birşey yok.

gölgem yanmıyor sadece
kırılgan ve duyarlı periler
bana su veriyorlar.

Bu daha ne kadar sürecek.Gözlerimi kapadığımda cehennemi görüyorum.Binlerce,milyonlarca vücut acı içinde haykırıyor ve acıdan dilerini yiyorlar.Cehennemin diğer bölümlerine götürüyorlar beni.Heryerde acı ve çırpınan vücutlar.Meleklerden biri kulağıma şunları fısıldıyor,``buraya gel Anima Sola,sen buraya aitsin,yanıyor olman sadece dünya denen sürgün yerinde göze batar ama burada seni kimse farketmez!`.

Ne kadarda haklıydı melek
Gölgelere karışan gölgelerden bahsederken
Dur ve düşün şimdi
Elinde kör bir mum
Ya birgün tekrar yitip gidersen.

Annem bana dokunuyor ve adımı fısıldıyor yavaşça,``anima sola,uyan,hepsi geçti,bak söndün artık!``.Annem bana söndüğümü haber veriyor ama cehennemin kapısı kapandığında zaten söndüğümü biliyordum.

Ne güzeldi ayışığı
Bir temmuz gecesi
Köprü yıkılmıştı
Ve diğerleri...

Yavaşça gözlerimi açıyorum.Ellerim simsiyah.Şimdi anlıyorum!!.Ne zaman yanmaya başlasam cehenneme gidiyorum aslında.Hemde evimde yada dışarıda bir mekanda...Herkesin içinde cehenneme gidiyorum!

Senin bir adın vardı
Hiçlik yıkadıda silindi ismin
Bu ateş sinsidir
Biterken başlar...

02-03-2008, 12:03 AM	#1 (permalink)
mmmr07 Üyelik tarihi: Jan 2008 Nerden: AfriKâ xD Mesajlar: 245 Tecrübe Puanı: 10	Anima Sola Anima Sola Bunu nasıl anlatacağımı bilemiyorum ama ben çok hastayım.Bu hastalık belki tedavi edilebilir ancak bu tedavi ben de kalıcı hasarlar doğurabilirmiş.Benim hastalığım iki günde bir kendimi alevler arasında görmem.Bu heryerde olabiliyor.Evde,dışarıda ama en kötüsü dışarıda olması.Önce ayaklarımda bir ateş çıkıyor ve bu ateş kısa bir süre sonra bütün vücudumu kaplıyor.Bazen delireceğimi hissediyorum ama yinede son zamanlarda bu ateşe alıştım.Beni bir yatağa bağladılar bir gün ve başımda çeşitli dualar okudular.Bütün duaları duyuyor ama yinede hiçbir tepki vermiyordum.Kendimi dev bir oda içinde hayal ediyorum.Duvarda gölgeler kımıldıyor ve bana yaklaştıkça büyüyorlar.Benden korkuyorlar ama buna gerek yok.Dua eden kadınlardan biri gözlerimin içine bakıyor büyük bir korkuyla.Ateşi görüyor.Belki diğerleride görüyor ama onlar biraz daha cesur olmalılar. Kanatlarım çıkıyor.Sırtımda yırtılan bir bölgeden kokular yayılıyor etrafa.Az önce korkan kadın daha fazla dayanamıyor ve odadan çıkıp gidiyor.Sonra bedenim yükseliyor ve tavana değince ateş alıyor heryer.Bir değiş tokuş bu.Kadınlar sabırla dua ediyor ama görünürde olağandışı birşey yok. gölgem yanmıyor sadece kırılgan ve duyarlı periler bana su veriyorlar. Bu daha ne kadar sürecek.Gözlerimi kapadığımda cehennemi görüyorum.Binlerce,milyonlarca vücut acı içinde haykırıyor ve acıdan dilerini yiyorlar.Cehennemin diğer bölümlerine götürüyorlar beni.Heryerde acı ve çırpınan vücutlar.Meleklerden biri kulağıma şunları fısıldıyor,``buraya gel Anima Sola,sen buraya aitsin,yanıyor olman sadece dünya denen sürgün yerinde göze batar ama burada seni kimse farketmez!`. Ne kadarda haklıydı melek Gölgelere karışan gölgelerden bahsederken Dur ve düşün şimdi Elinde kör bir mum Ya birgün tekrar yitip gidersen. Annem bana dokunuyor ve adımı fısıldıyor yavaşça,``anima sola,uyan,hepsi geçti,bak söndün artık!``.Annem bana söndüğümü haber veriyor ama cehennemin kapısı kapandığında zaten söndüğümü biliyordum. Ne güzeldi ayışığı Bir temmuz gecesi Köprü yıkılmıştı Ve diğerleri... Yavaşça gözlerimi açıyorum.Ellerim simsiyah.Şimdi anlıyorum!!.Ne zaman yanmaya başlasam cehenneme gidiyorum aslında.Hemde evimde yada dışarıda bir mekanda...Herkesin içinde cehenneme gidiyorum! Senin bir adın vardı Hiçlik yıkadıda silindi ismin Bu ateş sinsidir Biterken başlar... __________________ O benim için baldı.. Hersey aslında eskide mi kaldı? Herkes oyle sandı.. Aslında herşey içimde saklı.. 16 senelik benlik.. Kalbim çalışmaz ki artık bitik..Yazdıgım sozler yaramaz oldu silindi artık okunmaz silik silik! ßu da gelir gecer sananlar.. Soyleyecklerim var.. O benim icin vazgecilmez bir yar.. Yeri gelir o da anlar.. Yagdı kalbime kar.. Herkes bana onu sorar.. En cok hatırlanmamak bana koyar! Yaslar gozlerden akmaya baslar.. Sarkar yanaklardan damlalar.. Timsah sanan var.. uCH-m uzulmeye baslar.. ßu lyriclere de artık hüzün sarar... ßen kacaar!!! *info : mmmr_07@hotmail.com*

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş arama yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç