 |
|
|||||||
| Ironik Hikayeler Korku, heyecan, ilginç ironik hikayeler |
 |
|
|
LinkBack | Seçenekler | Arama | Stil |
02-03-2008, 12:06 AM
|
#1 (permalink) |
 
Üyelik tarihi: Jan 2008
Nerden: AfriKâ xD
Mesajlar: 245
Tecrübe Puanı: 10   |
Meryem
 Meryem Bu onun bana anlatmış olduğu bir olaydır.Ben tanık olmadım ama eğer anlattıkları doğruysa bu hayat hakkında kesinlikle bir fikir edinmemi sağlayacaktır.O`nun adı Meryem.Meryem bulutlarla konuşuyor.Buna şahit oldum ama dahası Meryem`in dediğine göre bu bulutlar onun sözünü dinliyormuş.Birgün uçsuz bucaksız buğday tarlalarının ortasında durmuş gökyüzüne bakıyorduk.Meryem güneşten yanan gözlerini ara ara kırparak birşeyler söylüyordu gökyüzüne doğru.Ne dediği yada kime dediği bence anlamsız ama asıl ilginç olan Meyem ne zaman konuşmaya başlasa bulutların bize doğru eğildiği ve tepemize yağmur bıraktığıydı.Bu yağmur o kadar ılık ve şefkatliydi ki,Meryem çoğunlukla diz çöküp dua ediyordu.Meryem sadece dua etmiyor ilahide söylüyordu aslında.Bir tanesini yazayım izninizle,şöyle bir şeydi ilahi: Ben Meryem`im tarlanın ortasındayım oğlumu aldılarda yastayım ama şükür sana rahmimde kıpırdayışını duydum onun ve titredi içim ben Meryem`im sen esirgeyen ve bağışlayansın amin! Meryem bu ilahiye başlayınca,uzakta atlar kişnemeye başlar,buğday başakları titrer,tepemizde bulutlar ılık ılık ağlardı ve benim ruhumda doyumsuz bir kapı açılırdı.Bu kapı ardına kadar açıktı ve Meryem olmasa çoktan aklımı yitirirdim.Benim bir adım yok.Meryem bana adımı hiç sormadı.Hatta benim farkımda bile değil.Birgün Meryem`e fısıltıyla ,``Meryem,oğlun gelmeyecek mi artık?`` diye sordum.Bu soru, Meryem`in aslında beni hiç görmediği ve duymadığı hakkında kesin bir inanca sahip olmamı sağladı.Meryem bir buğday başağını kopardı ve havaya attı.``Esirge ve Bağışla!``.Havada dönüp durdu başak ve sema onu öğüttü.Ekmek düştü önümüze ve Meryem bana,``ye!``dedi,``ye bu ekmeği!``.Ekmeği nasılda yemiştim Meryem hatırlıyor musun?.Bütün göçmen kuşlar bana gülmüşlerdi ve sende bana bakmıştın ilk kez.Meryem birgün ansızın öldü ve ruhumuda götürdü yanında.Meryem bana demişti ki,``zamanı gelecek,oğlum gelecek!``.Meryem!.Oğlun gelmedi.Kan ve gözyaşı,acı ve ıstırap dolu bu akıl hastahanesine dönmez artık.Sen şimdi yoksun Meryem!.İki donuk misket gibiydi gözlerin öldüğün gün.Esirge ve Bağışla!.Yüzünde kan kalmamıştı hiç ve damarların kan taşımıyordu artık ilahi döngünün vücuduna kodlanmış emrine uymayarak.Ölüm nedir?.Sen öldüğünde Meryem ben sana bir şiir yazdım: terinden içmiştim birgün ruhumdaki çöl çiçeklenmişti Meryem! yalınayak çocuklar koşturuyordu yanında dokunuyor ve diyordun ki onlara oğlumda aranızdaydı bir zamanlar ama gök onu aldı yas tutmuştum duvarlarında aklımın çarpa çarpa kanamıştım sen bana gelmiştin Meryem! gelmiştin ve bana O`nu sormuştun O yoktu Meryem! Bunu yazarken aklımda sen ,tüm canlılığınla duruyorsun ve durağan heşey yıkılıp gidiyor soyut bir evrende.Keşke bende divane olsaydım Meryem!.Keşke benide alsaydın...
__________________
 O benim için baldı.. Hersey aslında eskide mi kaldı? Herkes oyle sandı.. Aslında herşey içimde saklı.. 16 senelik benlik.. Kalbim çalışmaz ki artık bitik..Yazdıgım sozler yaramaz oldu silindi artık okunmaz silik silik! ßu da gelir gecer sananlar.. Soyleyecklerim var.. O benim icin vazgecilmez bir yar.. Yeri gelir o da anlar.. Yagdı kalbime kar.. Herkes bana onu sorar.. En cok hatırlanmamak bana koyar! Yaslar gozlerden akmaya baslar.. Sarkar yanaklardan damlalar.. Timsah sanan var.. uCH-m uzulmeye baslar.. ßu lyriclere de artık hüzün sarar... ßen kacaar!!!  info : mmmr_07@hotmail.com
|
|
    
|
Normal
