Yıkım - Edebiyat, Netlog, Satranç, Youtube, Futbol, Eğlence, Komedi, Siyaset, Şiir, Hikaye, Dil ve Anlatım, Türkçe, Şiirler, Yazar, Şair, Şairler, Makaleler, Türk Edebiyatı, Öğretmen, Öğrenci, vBulletin Temaları, Joomla, Hack

**mmmr07** · 02-03-2008, 12:16 AM

Yıkım

``ya sonsuz hayat! Bence onlar için uygun,yeterki hemen göçsünler*``
Zehir almaya gidiyordum.Yağmu o kadar hızlı yağıyorduki,sanki çocuklar sapanla taşa tıyorlardı vücuduma.Daha hızlı yürümeye ve sonra koşmaya başladım.-Ellerimden kaydı tanrı- Daha epey yolum vardı ama yorulmaya başlamıştım.durup,ıslak kaldırım taşlarına oturdum.Bugün büyük bir yıkım yapacaktık ama önce zehirlenmeye ihtiyacımız vardı.Zehir almaya beni yolladılar.
``...Tanrım Tanrım beni neden terkettin..``dedi* Tanrı.
Yıkımın olma zorunluluğuyla ilgili (ıı)
İçimden bir ses ``başa dön ve anlat`` diyor.Size bnları anlatan ben,bu olayın endeğersiz kişisiyim.Ama dedikleri gibi,bozuk saat bile en azından günde birkaç kere doğru zamanı gösterir.Şimdi izninizle ben aradan çekiliyor ve anlatma işini ``ben`` yapıyorum.
Son günlerde aklımızda tek birşey vardı,yıkım!!Fakat neyi yada nereyi yıkacaktık.Bu soruyu cevaplamak için bir toplantı yaptık.Ben ``yıkabildiğimiz kadar plaza yıkalım`` dedim ve kabul edildi.Ben kendime oy verdim,bedenim ruhuma ,ruhum nefsime oy verdi.Akıl bize katılmadı.Onu dışladık!Beni zehir almaya yolladılar.Ordunun silahı gibi,ama savaş beyninde başlar.Karar verirler ve olur.Yıkım cennetin dünyaya gelmesi için şarttır.Umarım artık neden yıkım yapmamız gerektiğini anlamışsınızdır.
Zehir yolunda (ııı)
Nihayet zehiri almam gereken yere geldim.Durup dinlendiğim için epey zaman kaybetmiştim.Zehir düz ve eğri büğrü,temiz ve kirli,karanlık ve daha da karanlık bir yolun sonunda,büyük bir evde satılıyordu.Etrafında tek bir ağaç bile yoktu.Bu ev tamamen çelikten yapılmış dört katlı ve bir saha genişliğindeydi.Pencereleri sanırım hiç açılmıyordu.Devas bir giriş kapısı vardı.Kapı yumrukladım. Üç kez..bir dakika kadar açan olmadı,çıt çıkmıyordu.Bir dakikanın sonunda kapıyı Temsilci açtı.Bir karıncanın çığlığı bile çığ düşürebilir sandım,Temsilci`nin,``beni izle!``diyen sesini duyunca.Eve girdim.Bomboş bir ev.Bende ölüm duygusu uyandırmıştı.Zehiri aldım nihayet.Benim güzel zehirim.Onu öpüyorum.Dışarı çıkar çıkmaz zehiri içtim.Çok güçlü ve mutsuzum.Zehir vücuduma yayılıyor.Dizlerimin üzerine çökertiyor beni,boğazımı ısırıyor,penisim yakıyor,iç organlarımı parçalıyor.Çığlık atıyorum.Çığlık atamıyorum biraz sonra,çünkü zehir boğazımı parçalıyor.Gözlerim sanki eriyorlar.Hırıltılar çıkarıyorum vahşi bir hayvan gibi...Vücudum alev alıyor...Yanıyorum...Hepimiz oradayız.Zehir görevini yerine getiriyor.Vücudum kar gibi eriyor.Heryerim,herşeyim eriyor.Eriyorum!.Eriyoruz!
Plazanın Eriyip Yokoluşuyla İlgili (ıv)
Ben üzerime düşeni yaptım.Üç dakikada kendimi yok ettim.Bedel ödendi.Yıkım gerçekleşti.Fakat tekrar kendimi yaratamam.Galiba bunu hesaplamadık.Onları bana katılmaları için zorlamadım.Bu,kör adamın ışıktan rahatsız olmasına benziyor.Yada O`nun kendini yok edemeyişine.Ama ruhum ölmüyor.Ben ve ruhum ayrıldık.Ruh kutsaldır ve tamamen hastalıklı ve istekten oluşan bir et -kemik hapishanesind enasıl uyumlu yaşayabilir?Erimek bu savaşın,vücut tarafından kaybedilişini gösterir.Yinede ruh mahkum olmayabilir herzaman.Temsilci`nin sesi hiç olmamıştı.Ses çığı düşüren şey değil olsa ols abir bahanedir çığın düşmesi için.Yenisi-hemde daha sağlamı-kurulsun diye yıkılmadı plaza.Bu imkansızlığı göstermek içindir.Sadece ben taptım ve sadece ben yıkabilirim.Bu bencillik değilde nedir?Bencillik hayat kalmam için bana verilmedi.Zaten hayatta kalmak benim kaderimdi.Eriyişimi ,ben görmediysem ve hiç umursamadıysam bu,dünyada minicik bir taşı yerinden oynatabilir mi?Tarih erimeyi göze alanları ve eriyenleri yazmıyor mu?Onları erime nedenlerine göre kutsuyor yada lanetliyor tarih.Bir bütün olarak kalmayı başarmışlar ise sadece boş bir savaşım veriyorlar.Kainatın insanla arasında akıl almaz bir uçurum vardır.İnsan sadece insandır.Kainat....

02-03-2008, 12:16 AM	#1 (permalink)
mmmr07 Üyelik tarihi: Jan 2008 Nerden: AfriKâ xD Mesajlar: 245 Tecrübe Puanı: 10	Yıkım Yıkım ``ya sonsuz hayat! Bence onlar için uygun,yeterki hemen göçsünler`` Zehir almaya gidiyordum.Yağmu o kadar hızlı yağıyorduki,sanki çocuklar sapanla taşa tıyorlardı vücuduma.Daha hızlı yürümeye ve sonra koşmaya başladım.-Ellerimden kaydı tanrı- Daha epey yolum vardı ama yorulmaya başlamıştım.durup,ıslak kaldırım taşlarına oturdum.Bugün büyük bir yıkım yapacaktık ama önce zehirlenmeye ihtiyacımız vardı.Zehir almaya beni yolladılar. ``...Tanrım Tanrım beni neden terkettin..``dedi Tanrı. Yıkımın olma zorunluluğuyla ilgili (ıı) İçimden bir ses ``başa dön ve anlat`` diyor.Size bnları anlatan ben,bu olayın endeğersiz kişisiyim.Ama dedikleri gibi,bozuk saat bile en azından günde birkaç kere doğru zamanı gösterir.Şimdi izninizle ben aradan çekiliyor ve anlatma işini ``ben`` yapıyorum. Son günlerde aklımızda tek birşey vardı,yıkım!!Fakat neyi yada nereyi yıkacaktık.Bu soruyu cevaplamak için bir toplantı yaptık.Ben ``yıkabildiğimiz kadar plaza yıkalım`` dedim ve kabul edildi.Ben kendime oy verdim,bedenim ruhuma ,ruhum nefsime oy verdi.Akıl bize katılmadı.Onu dışladık!Beni zehir almaya yolladılar.Ordunun silahı gibi,ama savaş beyninde başlar.Karar verirler ve olur.Yıkım cennetin dünyaya gelmesi için şarttır.Umarım artık neden yıkım yapmamız gerektiğini anlamışsınızdır. Zehir yolunda (ııı) Nihayet zehiri almam gereken yere geldim.Durup dinlendiğim için epey zaman kaybetmiştim.Zehir düz ve eğri büğrü,temiz ve kirli,karanlık ve daha da karanlık bir yolun sonunda,büyük bir evde satılıyordu.Etrafında tek bir ağaç bile yoktu.Bu ev tamamen çelikten yapılmış dört katlı ve bir saha genişliğindeydi.Pencereleri sanırım hiç açılmıyordu.Devas bir giriş kapısı vardı.Kapı yumrukladım. Üç kez..bir dakika kadar açan olmadı,çıt çıkmıyordu.Bir dakikanın sonunda kapıyı Temsilci açtı.Bir karıncanın çığlığı bile çığ düşürebilir sandım,Temsilci`nin,``beni izle!``diyen sesini duyunca.Eve girdim.Bomboş bir ev.Bende ölüm duygusu uyandırmıştı.Zehiri aldım nihayet.Benim güzel zehirim.Onu öpüyorum.Dışarı çıkar çıkmaz zehiri içtim.Çok güçlü ve mutsuzum.Zehir vücuduma yayılıyor.Dizlerimin üzerine çökertiyor beni,boğazımı ısırıyor,penisim yakıyor,iç organlarımı parçalıyor.Çığlık atıyorum.Çığlık atamıyorum biraz sonra,çünkü zehir boğazımı parçalıyor.Gözlerim sanki eriyorlar.Hırıltılar çıkarıyorum vahşi bir hayvan gibi...Vücudum alev alıyor...Yanıyorum...Hepimiz oradayız.Zehir görevini yerine getiriyor.Vücudum kar gibi eriyor.Heryerim,herşeyim eriyor.Eriyorum!.Eriyoruz! Plazanın Eriyip Yokoluşuyla İlgili (ıv) Ben üzerime düşeni yaptım.Üç dakikada kendimi yok ettim.Bedel ödendi.Yıkım gerçekleşti.Fakat tekrar kendimi yaratamam.Galiba bunu hesaplamadık.Onları bana katılmaları için zorlamadım.Bu,kör adamın ışıktan rahatsız olmasına benziyor.Yada O`nun kendini yok edemeyişine.Ama ruhum ölmüyor.Ben ve ruhum ayrıldık.Ruh kutsaldır ve tamamen hastalıklı ve istekten oluşan bir et -kemik hapishanesind enasıl uyumlu yaşayabilir?Erimek bu savaşın,vücut tarafından kaybedilişini gösterir.Yinede ruh mahkum olmayabilir herzaman.Temsilci`nin sesi hiç olmamıştı.Ses çığı düşüren şey değil olsa ols abir bahanedir çığın düşmesi için.Yenisi-hemde daha sağlamı-kurulsun diye yıkılmadı plaza.Bu imkansızlığı göstermek içindir.Sadece ben taptım ve sadece ben yıkabilirim.Bu bencillik değilde nedir?Bencillik hayat kalmam için bana verilmedi.Zaten hayatta kalmak benim kaderimdi.Eriyişimi ,ben görmediysem ve hiç umursamadıysam bu,dünyada minicik bir taşı yerinden oynatabilir mi?Tarih erimeyi göze alanları ve eriyenleri yazmıyor mu?Onları erime nedenlerine göre kutsuyor yada lanetliyor tarih.Bir bütün olarak kalmayı başarmışlar ise sadece boş bir savaşım veriyorlar.Kainatın insanla arasında akıl almaz bir uçurum vardır.İnsan sadece insandır.Kainat.... __________________ O benim için baldı.. Hersey aslında eskide mi kaldı? Herkes oyle sandı.. Aslında herşey içimde saklı.. 16 senelik benlik.. Kalbim çalışmaz ki artık bitik..Yazdıgım sozler yaramaz oldu silindi artık okunmaz silik silik! ßu da gelir gecer sananlar.. Soyleyecklerim var.. O benim icin vazgecilmez bir yar.. Yeri gelir o da anlar.. Yagdı kalbime kar.. Herkes bana onu sorar.. En cok hatırlanmamak bana koyar! Yaslar gozlerden akmaya baslar.. Sarkar yanaklardan damlalar.. Timsah sanan var.. uCH-m uzulmeye baslar.. ßu lyriclere de artık hüzün sarar... ßen kacaar!!! *info : mmmr_07@hotmail.com*

Seçenekler	Arama
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder	Arama: Gelişmiş arama yap
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç